De Boni Bio Ghee geklaarde boter komt als eerste met een recycleerbaar alternatief voor het traditionele papierlaminaat. Een logische stap, maar toch was die vervanging niet evident. “Mensen hebben bepaalde verwachtingen van hoe een verpakking moet aanvoelen of eruitzien. Dat maakt het voor producenten niet eenvoudig om als eerste de stap te zetten naar een alternatieve verpakking. Al zien we wel dat anderen daarna snel volgen,” zegt Annemarie Abbeel, Sustainable Packaging Manager bij Fost Plus.
De zuivelsector heeft de twijfelachtige eer om in de top drie te staan van de sectoren waar nog het meeste werk aan de winkel is om alle verpakkingen recycleerbaar te maken. Herkenbaarheid en aanvaarding door de consument blijken grote drempels bij het vervangen van verpakkingen.
Product moet vers en lekker blijven
In de zuivelsector gaat het dan voornamelijk over boter, zachte kazen of de afsluitfolie van yoghurt. “Als mensen een bepaald type verpakking gewend zijn, hebben ze wat overtuigingskracht nodig om daar vanaf te stappen. Dat geldt voor de consument, maar evengoed voor producenten. Die willen vooral dat een nieuwe verpakking even goed presteert zodat het product vers en lekker blijft.”
Europese primeur
Voor boter bleek dat niet evident. De wrap moet niet alleen flexibel genoeg zijn om handig te werken maar moet ook het vet van de boter opvangen. De Boni Bio Ghee geklaarde boter komt als eerste met een alternatief voor het traditionele papierlaminaat. Daarmee is Colruyt Group een van de pioniers in de Europese markt die erin geslaagd zijn een recycleerbaar alternatief voor deze traditionele verpakking op de markt te brengen.
“Het gaat om een wrap volledig uit plastic, meer bepaald PE-folie. Het product ligt een tweetal maanden in de rekken. Colruyt Group volgt daarbij nauw de reacties van de consumenten op, om de innovatie desgevallend door te trekken naar de andere merken in het assortiment.”
Naar een definitieve uitfasering van niet-recycleerbare verpakkingen
De Belgische bedrijfswereld nam in 2019 het engagement om tegen 2025 enkel nog recycleerbare verpakkingen op de markt te brengen. “We zien de impact daarvan al heel goed in de aangiftes in onze leden. Waar het volume aan niet-recycleerbare verpakkingen in de aangiftes in 2019 nog meer dan 20.000 ton bedroeg, is dat cijfer midden 2024 al geslonken naar ongeveer 5000 ton. “We zien dat de industrie grote inspanningen levert om de resterende tonnen, die vaak de meest uitdagende verpakkingen zijn, verder om te zetten naar recycleerbare alternatieven.”
Grosso modo komen de resterende tonnages uit drie specifieke categorieën:
- Verpakkingen van verse vis en vlees
- Medicijnen
- Zuivelproducten
“Het gaat vooral om gelamineerde verpakkingen: aluminiumlaminaten of papierlaminaten. Dat zijn meerlaagse verpakkingen met een laag aluminium tussen. Gezien die lagen niet van elkaar gescheiden kunnen worden, kan de verpakking niet gerecycleerd worden.”
De aluminiumlaminaten voor verpakkingen van koffie, vaatwastabletten of dierenvoeding worden systematisch vervangen door recycleerbare mono-materialen. Ook de kokers voor bijvoorbeeld chips ondergingen een complete transformatie. “De focus ligt nu vooral nog op de verpakkingen van een aantal specifieke producten. Zoals zo vaak wegen de laatste loodjes het zwaarst. Maar ook daar zien we steeds meer recycleerbare alternatieven op de markt verschijnen, waardoor de deadline wel degelijk haalbaar blijft.”